S o m e o n e . . NOT . . S O . . S p e c i a l

สีไว้ทุกข์ในสมัย ร. ๕
                 
            
การไว้ทุกข์ในสมัยก่อนนั้นมีอยู่หลายสีและหลายความหมาย คือ
  
๑. สีดำ สำหรับผู้ใหญ่หรือผู้ที่มีอายุแก่กว่าผู้ตาย
     
๒. สีขาว สำหรับผู้เยาว์หรือผู้ที่มีอายุอ่อนกว่าผู้ตาย
         
๓. สีม่วงแก่หรือน้ำเงินแก่
                  
สำหรับผู้ที่มิได้เป็นญาติเกี่ยวดองกับผู้ตายแต่ประการใด
       
              
                 
ฉะนั้นในงานศพคนหนึ่งๆ หรือในงานเผาศพก็ตาม เราจะได้ความรู้ว่า
ใครเป็นอะไรกับใครเป็นอันมาก เพราะผู้ที่แต่งตัวตัวไปในงานนั้นๆ
จะต้องรู้เรื่องราวเกี่ยวข้องกับตัวเองโดยถูกต้อง
       
               
จึงจะแต่งสีให้ถูกได้ ถ้าผู้ใดแต่งสีและอธิบายไม่ได้
ก็มักจะถูกดูหมิ่นว่าเป็นผู้ไม่มีความรู้ แม้เรื่องเลือดเนื้อของตัวเอง
ของทุกอย่างมีดีก็ต้องมีเสีย แต่ก่อนก็ดีที่ได้รู้จักกันว่าใครเป็นใคร
             
        
แต่ก็ลำบาก ในการแต่งกายเป็นอันมาก ถ้าจะต้องไปพร้อมกัน
๒ ศพในวันเดียวกัน ก็จะต้อง...กลับบ้าน   เพื่อไปผลัดสีให้ถูกต้องอีก 
          
ฉะนั้นในการที่มาเลิกสีอื่นหมด ใช้สีดำอย่างเดียว
        
เช่นทุกวันนี้ก็สะดวกดี   แต่ก็ขาดความรู้จักกัน
                
         
เด็กสมัยนี้จึงมักจะตอบเรื่องพืชพันธุ์ของตัวเองไม่ได้
แม้เพียงปู่ก็ไม่รู้เสียแล้วว่าเป็นใครและได้ทำอะไรเหนื่อยยากมาเพียงใดบ้าง
แต่ถ้าจะพูดกันถึงเพียงความสะดวกแล้ว การแต่งตัวสีดำเพียงสีเดียวก็ดีแล้ว
                
          
                    
ขอบคุณสำหรับทุกๆมิตรภาพดีดีนะคะ ไว้ติดตามกันต่อใน  entry หน้าค่ะ
....  ( กด F5 ค่ะ)  .........